11. பேராலயமும் சந்தையும் 2.0

"ஒரு நல்ல யோசனையைப் பெறுவதற்கான சிறந்த வழி, நிறைய யோசனைகளைக் கொண்டிருப்பதே." —லைனஸ் பாலிங்

முதல் அறிவுப் பணியாளர்கள்

"கணினி" (computer) என்பது ஓர் இயந்திரமாவதற்கு முன்பு, அது ஒரு பணிப் பெயராக இருந்தது.

1950-களில் NASA-வின் லாங்லி ஆய்வு மையத்தில், "மனிதக் கணினிகள்" என்று அழைக்கப்பட்ட அறிவுக்கூர்மை மிக்க பெண்கள் நிறைந்த அறைகள், விண்வெளிப் போட்டிக்கான சிக்கலான கணக்கீடுகளைச் செய்தன. அவர்களே அசல் அறிவுப் பணியாளர்கள்; பூமியின் மிக மேம்பட்ட முயற்சியின் இதயத்தில் இருந்த மனிதச் செயலிகள். பின்னர், IBM 7090 வந்து சேர்ந்தது. ஒரு மனிதர் தம் வாழ்நாள் முழுவதும் செய்யக்கூடியதைவிட அதிகமான கணக்கீடுகளை அந்த மின்னணுக் கணினி ஒரே பிற்பகலில் செய்துவிட முடிந்தது. "கணினி" என்ற பணிப் பெயர் ஓரிரவில் மறைந்துபோனது.

இந்தக் கதை வெறும் வரலாற்று ஆர்வத்துக்குரிய ஒன்று அல்ல; இது ஒரு முன்னோட்டம். இன்றைய அறிவுப் பணியாளர்கள், தங்கள் திறந்தவெளி அலுவலகங்களில் அமர்ந்திருப்பவர்கள், அந்தப் பெண்களின் நேரடி வழித்தோன்றல்கள். அவர்களுடைய IBM 7090 வந்துவிட்டது. நிறுவனத்தின் எதிர்காலத்தைப் புரிந்துகொள்ள, முதலில் பொருளாதாரத்தின் இரண்டு மனங்களைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

பொருளாதாரத்தின் இரண்டு மனங்கள்

பொருளாதாரம் ஒரு பரந்த, பரவலாக்கப்பட்ட கணினி என்றால், அதற்கு இரண்டு வெவ்வேறு வகையான செயலிகள் உள்ளன. சிந்திப்பதற்கான இரண்டு வழிகள்.

முதலாவது நிறுவனம் (Firm). குழப்பக் கடலில் திட்டமிட்ட ஒழுங்கின் ஒரு பை அது. ஒரு படிநிலை, ஒரு கட்டளைக் கட்டமைப்பு, உணர்வுபூர்வமான வடிவமைப்பின் ஒரு தீவு. ஒரு நிறுவனத்துக்குள், வளங்கள் ஒரு மேலாளரின் ஆணைப்படி பாய்கின்றன. நிறுவனம் ஒரு பேராலயம்; திட்டமிட்ட ஒரு வரைபடத்தின்படி கட்டப்பட்டது.

இரண்டாவது சந்தை (Market). போட்டியிடும், ஒத்துழைக்கும் முகவர்களின் பரவலாக்கப்பட்ட வலைப்பின்னல் அது. அதற்குத் தலைவர் இல்லை, திட்டம் இல்லை, மையக் கட்டளை இல்லை. அது ஒரு திரள்; உருவெழும் கண்டுபிடிப்பின் ஒரு செயல்முறை. சந்தையில், வளங்கள் விலை, வாய்ப்பு ஆகியவற்றின் உருவெழும் சமிக்ஞைகளின்படி பாய்கின்றன. அது ஒரு சந்தைக் கடைத்தெரு (bazaar); குழப்பமானது, உயிர்த்துடிப்பானது; அங்கே ஒழுங்கு கீழிருந்து மேலாக எழுகிறது.

ஒரு நூற்றாண்டாக, பொருளாதாரக் கருத்தியல்களின் மாபெரும் போர் இந்த இரண்டு மனங்களுக்கு இடையிலான போராக இருந்தது. இரு தரப்புமே தவறாக இருந்தன; ஏனெனில் அது ஒரு போர் என்று அவை நினைத்தன. அது ஒருபோதும் போராக இருந்ததில்லை. அது ஒரு நடனம்.

ஒரு புதிய யுகத்துக்கு ஒரு புதிய பதில்

1937-இல், ரொனால்ட் கோஸ் (Ronald Coase) நிறுவனங்கள் ஏன் இருக்கவே செய்கின்றன என்று கேட்டார். அவருடைய பதில் பரிவர்த்தனைச் செலவுகள் (transaction costs): சந்தையைப் பயன்படுத்துவதில் உள்ள உராய்வு. நிறுவனம் என்பது படிநிலையின் ஒரு குமிழி; அங்கே சந்தையின் குழப்பமான பேரம் பேசுதலுக்குப் பதிலாகக் கட்டளையின் எளிமையான தர்க்கம் இடம்பெறுகிறது. அணுக்களின் பழைய பொருளாதாரத்துக்கு இது ஓர் அற்புதமான உள்நோக்கு. பிட்டுகளின் புதிய பொருளாதாரத்துக்கு இன்னும் ஆழமான விளக்கம் தேவை.

நுண்ணறிவுப் பொருளாதாரவியலின் (Intelligent Economics) சட்டகத்தில், நிறுவனமும் சந்தையும் தகவலைச் செயலாக்குவதற்கான வெவ்வேறு கட்டமைப்புகள்.

சந்தை என்பது பிரம்மாண்டமாக இணையாக இயங்கும், பரவலாக்கப்பட்ட ஒரு கணினி அமைப்பு. பரந்த ஒரு சாத்தியவெளியை ஆராய்வதில் அது அபாரமானது. சந்தை கண்டுபிடிப்புக்கான ஓர் இயந்திரம்.

நிறுவனம் என்பது தொடர்வரிசையில் இயங்கும், படிநிலை கொண்ட ஒரு கணினி அமைப்பு. சந்தையில் கண்டறியப்பட்ட, நம்பிக்கை தரும் ஒற்றை யோசனையை எடுத்து, இரக்கமற்ற செயல்திறனுடன் அதைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் வகையில் அது வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. அது ஒரு குறுகிய பிரச்சினையின் மீது நுண்ணறிவைக் குவிக்கிறது. நிறுவனம் செயல்படுத்தலுக்கான ஓர் இயந்திரம்**.**

சந்தை கண்டறிகிறது. நிறுவனம் செயல்படுத்துகிறது. ஓர் ஆரோக்கியமான பொருளாதாரத்துக்கு இரண்டுமே தேவை.

உராய்வற்ற உலகின் பேய்கள்: கோஸும் மோடிக்லியானி-மில்லரும்

பழைய பொருளாதாரவியலை, முழுமையான, உராய்வற்ற உலகில் மட்டுமே செயல்படும் அழகான கோட்பாடுகள் பேய்களைப் போல ஆட்டிப்படைத்தன. பரிவர்த்தனைச் செலவுகள் பூஜ்ஜியமாக இருக்கும் உலகில் சொத்துரிமைகள் முக்கியமல்ல என்று கோஸ் தேற்றம் (Coase Theorem) வாதிட்டது. முழுமையான சந்தையில், ஒரு நிறுவனத்தின் கடன்-பங்கு மூலதனக் கலவை முக்கியமல்ல என்று மோடிக்லியானி-மில்லர் தேற்றம் (Modigliani-Miller Theorem) வாதிட்டது.

இந்த நேர்த்தியான நிரூபணங்கள் ஒரே வடிவியல் காரணத்துக்காக நிஜ உலகில் தோல்வியடைகின்றன. அவை ஒரு தட்டையான, உராய்வற்ற பொருளாதாரப் பன்மடிப்பை (manifold) அனுமானிக்கின்றன. அத்தகைய ஒரு மேற்பரப்பில், எல்லாப் பாதைகளும் நேரடியானவை, செலவற்றவை. நிஜமான, வளைந்த உலகில், இந்தத் தேர்வுகள் இடவியல் பொறியியலின் அடிப்படைச் செயல்கள்.

ஒரு சொத்துரிமையை ஒதுக்குவது விளையாட்டில் ஒரு தொடக்க நிலை அல்ல; அது விளையாட்டுப் பலகையையே வடிவமைப்பது. ஒரு நிறுவனத்தின் மூலதனக் கட்டமைப்பு ஓர் எளிய நிதித் தேர்வு அல்ல; நிலையற்ற ஒரு நிலப்பரப்பில் அது எவ்வளவு எளிதாகப் பயணிக்க முடியும் என்பது பற்றிய தேர்வு அது. கடன் வடிவியல் இறுக்கத்தை உருவாக்குகிறது; அது நிறுவனத்தை ஒரு நிலையான பாதைக்குள் பூட்டி, வேகமானதாக ஆனால் நொறுங்கக்கூடியதாக ஆக்குகிறது. பங்கு மூலதனம் வடிவியல் நெகிழ்வை அளிக்கிறது; அது ஒரு சமநிலைப் பாரமாகச் செயல்பட்டு, நிறுவனம் அதிர்ச்சிகளை உள்வாங்க அனுமதிக்கிறது. இவை முழுமையான மாதிரியில் உள்ள குறைபாடுகள் அல்ல. யதார்த்தத்தின் வடிவியலோடு நடத்தப்படும் மையமான, உத்திசார்ந்த பேச்சுவார்த்தைகள் இவை.

புத்தாக்குநரின் இக்கட்டு: செயல்படுத்தல் கண்டுபிடிப்பைக் கொல்லும்போது

இது நம்மை நுண்ணறிவு நிறுவனத்தின் மாபெரும் துயரத்துக்குக் கொண்டுவருகிறது. அதை ஓர் அபாரமான செயல்படுத்தல் இயந்திரமாக ஆக்கும் அதே பண்புகள், அதை ஒரு மோசமான கண்டுபிடிப்பு இயந்திரமாகவும் ஆக்குகின்றன. நிறுவனத்தின் வெற்றி, ஒரு குறிப்பிட்ட பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதற்காக உகப்பாக்கப்பட்ட ஒரு அல்காரிதத்தை உருவாக்குகிறது. ஆனால் பிரச்சினை மாறும்போது, நுட்பமாகச் சீரமைக்கப்பட்ட அந்த அல்காரிதம் ஒரு கூண்டாகிவிடுகிறது.

1970-களில், Xerox PARC நவீனத் தனிநபர் கணினியையும், வரைகலைப் பயனர் இடைமுகத்தையும், மவுஸையும், Ethernet-ஐயும் கண்டுபிடித்தது. அவர்கள் எதிர்காலத்தையே கண்டுபிடித்தனர். அவர்களுடைய தாய் நிறுவனமான Xerox, அவை அனைத்தையும் புறக்கணித்தது. ஏன்? Xerox கார்ப்பரேஷன், நகலெடுக்கும் இயந்திரங்களை வாடகைக்கு விடுவதற்கும் டோனரை விற்பதற்கும் கச்சிதமாக உகப்பாக்கப்பட்ட ஒரு செயல்படுத்தல் இயந்திரம். தனிநபர் கணினி அவர்களுடைய மாதிரியில் பொருந்தவில்லை. அது அவர்களால் செயலாக்க முடியாத ஒரு முன்கணிப்புப் பிழை. எனவே, ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் என்ற ஓர் இளைஞர் அவர்களுடைய யோசனைகளை இலவசமாக எடுத்துக்கொண்டு Apple-ஐக் கட்டியெழுப்ப அவர்கள் அனுமதித்தனர். Xerox-இன் செயல்படுத்தல் இயந்திரம் எவ்வளவு கச்சிதமாக இருந்தது என்றால், அது தன்னையே தூக்கிலிட்டுக்கொண்டது.

இயந்திரக் கற்றலில், இது "மிகைப்பொருத்தம்" (overfitting) என்று அழைக்கப்படுகிறது. கடந்த காலத் தரவின் மீது மிகக் கச்சிதமாகப் பயிற்றுவிக்கப்பட்ட ஒரு மாதிரி நொறுங்கக்கூடியதாகிறது; சற்றே வேறுபட்டுத் தோன்றும் ஓர் எதிர்காலத்தைக்கூடக் கையாள இயலாததாகிறது. வெற்றிகரமான நிறுவனங்கள் மிகைப்பொருத்தத்தில் தேர்ந்தவை.

இறுதி வடிவம்: பெருநிறுவனத்திலிருந்து சமூகத்துக்கு

மனிதக் கூறுகளால் ஆன படிநிலைப் பிரமிடான பாரம்பரிய நிறுவனம், பரிணாமத்தின் ஒரு முட்டுச்சந்து. பல நூற்றாண்டுகளாக நாம் கட்டியெழுப்பி வந்த "மெதுவான AI" இதுதான். அத்தியாயம் 3-இல் நாம் கண்டபடி, இந்தப் பெருநிறுவன இயந்திரத்துக்குத் தரப்படுத்தப்பட்ட, கீழ்ப்படிந்து நடக்கும் மனித எரிபொருளை உற்பத்தி செய்வதற்காக வடிவமைக்கப்பட்ட, அபாரமான, அச்சமூட்டும் அமைப்புதான் தொழிற்சாலைப் பள்ளி (Factory School). பள்ளி பற்சக்கரங்களைப் பயிற்றுவித்தது; பெருநிறுவனம் அவற்றை வேலைக்கு அமர்த்தியது. அது சமூகத்தைப் பழக்கப்படுத்துவதற்கான ஒரு கச்சிதமான, தன்னை வலுப்படுத்தும் அமைப்பு. அது இப்போது காலாவதியாகிவிட்டது.

எதிர்காலம், நிறுவனத்துக்கும் சந்தைக்கும், பேராலயத்துக்கும் சந்தைக் கடைத்தெருவுக்கும் இடையிலான கோட்டை மங்கச் செய்யும் ஒரு புதிய வகை அமைப்புக்கே சொந்தமானது. நிறுவனத்தின் செயல்படுத்தல் கவனத்தையும் சந்தையின் கண்டுபிடிப்பு ஆற்றலையும் இணைக்கும் ஒரு கட்டமைப்பு அது. ஒரு சமூகம்.

Linux-ஐக் கவனியுங்கள். அது ஒரு நிறுவனமா, ஒரு சந்தையா? அது இரண்டுமே, இரண்டுமே அல்ல. படிநிலைக் கட்டுப்பாட்டை வழங்கும் (ஒரு நிறுவனத்தைப் போல) பராமரிப்பாளர்களின் ஒரு மையக் குழு அதற்கு உண்டு; ஆனால் அது பரவலாக்கப்பட்ட ஒரு சந்தைக் கடைத்தெருவில் (ஒரு சந்தையைப் போல) இயங்கும் உலகளாவிய தன்னார்வலர் வலைப்பின்னலால் உருவாக்கப்படுகிறது.

அல்லது Wikipedia-வைக் கவனியுங்கள். சர்வர்களையும் சட்டப் பிரச்சினைகளையும் நிர்வகிக்கும், ஒரு நிறுவனத்தைப் போலச் செயல்படும் ஓர் அறக்கட்டளை அதற்கு உண்டு. ஆனால் உள்ளடக்கமோ, பல லட்சக்கணக்கான தொகுப்பாளர்களைக் கொண்ட குழப்பமான, பரவலான ஒரு சந்தையால் உருவாக்கப்படுகிறது.

இவையே புதிய மாதிரிகள். அவை நிறுவனத்துக்கும் சந்தைக்கும் இடையிலான இறுக்கமான தேர்வு அல்ல; இரண்டுக்கும் இடையிலான நெகிழ்வான நடனம். அவை கூட்டுவாழ்வு நுண்ணறிவுக்கான கட்டமைப்புகள். ஒரு வகையில், பாரம்பரியப் படிநிலை நிறுவனம் ஒற்றையான, ஒருங்கிணைந்த 'பெருநிறுவனப் பிரக்ஞையை', மேலிருந்து கீழான சிந்தனையின் ஒரு பேராலயத்தை உருவாக்க முயன்றது. ஆனால் உண்மையான நுண்ணறிவு, நம் மூளைகளிலும் சரி, நம் பொருளாதாரங்களிலும் சரி, ஒரு சந்தைக் கடைத்தெருவைப் போன்றதே: கண்டுபிடிப்பின் குழப்பமான, இணையான ஒரு செயல்முறை; அதிலிருந்து நொறுங்கக்கூடிய, தற்காலிகமான ஓர் ஒத்திசைவு உருவெழுகிறது.

மரபார்ந்த பெருநிறுவனங்கள் டைனோசர்களைப் போன்றவை: பெரியவை, வலிமையானவை, ஒரு சிறிய, மையப்படுத்தப்பட்ட மூளையில் இயங்குபவை. புதிய கூட்டுவாழ்வுச் சமூகங்கள் அவற்றுக்குப் பின் வந்த பாலூட்டிகளைப் போன்றவை: சிறியவை, அதிகத் தகவமைப்புத் திறன் கொண்டவை, மேலும் பரவலான, மேலும் வலிமையான ஒரு புதிய வடிவ நுண்ணறிவைக் கொண்டவை. அந்தக் கதை எப்படி முடிந்தது என்று நமக்குத் தெரியும். அது மீண்டும் தொடங்கவிருக்கிறது.