3. மடிந்துகொண்டிருக்கும் ஒரு முன்னுதாரணத்தின் ஏழு உயிர்க்கொல்லிப் பொய்கள்

"உங்களுக்குத் தெரியாதது உங்களைச் சிக்கலில் மாட்டிவிடுவதில்லை. உங்களுக்கு உறுதியாகத் தெரியும் என்று நீங்கள் நினைப்பது உண்மையில்லாமல் போவதுதான் சிக்கலில் மாட்டிவிடுகிறது." — மார்க் ட்வைன் சொன்னதாகக் கூறப்படுவது

பொருளாதாரவியல் மணலின் மீது கட்டப்பட்ட ஒரு வீடு. சாதாரண மணல் அல்ல; நம் காலடியில் நீராக மாறிக்கொண்டிருக்கும் மணல். நம் வாழ்க்கையை ஆளும் பொருளாதாரக் கோட்பாட்டின் அடிப்படை அனுமானங்கள் இனி வெறுமனே தவறானவை அல்ல. அவை யதார்த்தத்துக்குத் துல்லியமாக நேர் எதிரானவையாக மாறிவிட்டன.

இவை சிறந்த மாதிரிகளைக் கொண்டு ஒட்டுப்போட்டுச் சரிசெய்யக்கூடிய சிறிய கோட்பாட்டுப் பிழைகள் அல்ல. இவை மடிந்துகொண்டிருக்கும் ஒரு முன்னுதாரணத்தின் (paradigm) சுமை தாங்கும் பொய்கள்; உண்மையில் என்ன நடந்துகொண்டிருக்கிறது என்பதைப் பார்க்கவிடாமல் நம்மைத் தடுக்கும் உயிர்க்கொல்லிப் புனைவுகள். கண்டங்கள் நகர்ந்த பிறகும் புதுப்பிக்கப்படாத ஒரு GPS அமைப்பைப் போல, அவை நமக்கு வழிகாட்டத் தவறுவது மட்டுமல்ல; நம்மை நேராகப் பள்ளத்தாக்குக்குள் இட்டுச் செல்கின்றன.

இந்தப் பொய்களை நாம் ஏன் இவ்வளவு வெறித்தனமாகப் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறோம் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, நமக்குக் கருத்தியல் பயிற்சி அளித்த அமைப்பை முதலில் நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். விமர்சன ரீதியாகச் சிந்திக்கக் கற்பதற்கு முன்பே, நாம் தொழிற்சாலைப் பள்ளியில் (Factory School) சேர்க்கப்பட்டோம்; கல்விக்காக அல்ல, கீழ்ப்படிதலுக்காக வடிவமைக்கப்பட்ட அமைப்பு அது. கீழ்ப்படியும் படைவீரர்களையும் தொழிலாளர்களையும் உருவாக்குவதற்காக 19-ஆம் நூற்றாண்டில் பிரஷ்யாவிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட அதன் மறைமுகப் பாடத்திட்டமே உண்மையான பாடத்திட்டம்: அசையாமல் உட்கார், மணியோசையைப் பின்பற்று, அனுமதி கேள், உன் மதிப்பை ஒரு மதிப்பெண் எழுத்தாகச் சுருக்கிவிட முடியும் என்பதை ஏற்றுக்கொள். பெருநிறுவன இயந்திரத்துக்காக, ஒன்றுக்குப் பதிலாக இன்னொன்றைப் பொருத்தக்கூடிய மனிதப் பற்சக்கரங்களை உற்பத்தி செய்வதற்கான கச்சிதமான பயிற்சித் திட்டம் அது.

இந்தக் கல்வி அமைப்பு, ஒரு தொகுதிப் பொருளாதாரப் பொய்களை நம்புவதற்கு நம்மைத் தயார்படுத்தியது, ஏனெனில் அந்தப் பொய்கள்தான் தொழில்துறை உலகின் இயக்க அமைப்பாக இருந்தன. அவை நடத்தையை ஒருங்கிணைத்தன, முயற்சியைத் தூண்டின, துன்பத்தை நியாயப்படுத்தின. ஆனால் அந்த உலகம் இறந்துவிட்டது; அதன் பற்சக்கரங்களுக்கு மசகிட்ட பொய்கள் இப்போது முன்னேற்றத்தின் இயந்திரத்தையே இறுகச் செய்துகொண்டிருக்கின்றன.

பிணக்கூறாய்வைத் தொடங்குவோம்.

பொய் #1: பற்றாக்குறை அடிப்படையானது

கட்டுக்கதை: பற்றாக்குறையான வளங்களைச் சமூகங்கள் எவ்வாறு ஒதுக்கீடு செய்கின்றன என்பதைப் பற்றிய ஆய்வே பொருளாதாரவியல். ஒவ்வொரு பாடநூலின் முதல் வாக்கியம் இதுதான்; மற்ற அனைத்தும் இதிலிருந்தே பாயும் முதன்மைக் கட்டளை. பற்றாக்குறை இல்லாவிட்டால், பொருளாதாரவியல் இருப்பதற்கே காரணம் இல்லை என்று நமக்குச் சொல்லப்படுகிறது.

யதார்த்தச் சோதனை: ஒரே ஒரு AI மாதிரி இப்போது பத்து லட்சம் சட்டச் சுருக்கங்களை எழுதலாம், நூறு கோடி கட்டடக்கலைத் திட்டங்களை உருவாக்கலாம், அல்லது எண்ணற்ற சிம்பொனிகளை இயற்றலாம். அது களைப்படைவதில்லை. பத்து லட்சமாவது வினவலின் இறுதிநிலைச் செலவு பூஜ்ஜியத்தை நெருங்குகிறது. நுண்ணறிவின் தளத்தில் நாம் பற்றாக்குறைக்குப் பிந்தைய நிலையை நெருங்கிக்கொண்டிருக்கவில்லை; நாம் அங்கே வந்து சேர்ந்துவிட்டோம். இது பொருளாதாரவியலின் அடிப்படைச் சமன்பாட்டை உடைக்கிறது. வழங்கல் எல்லையற்றதாகும்போது, விலை பூஜ்ஜியத்தை நெருங்குகிறது; பாரம்பரியப் பொருளாதாரவியல் அர்த்தமற்ற நிலையை நெருங்குகிறது.

இது படிப்படியான மேம்பாடு அல்ல. இது ஒரு நிலை மாற்றம். 2020-இல் ஒரு தொழில்முறை மனித மனதின் விலையைக் கவனியுங்கள்; அது மணிக்குச் சுமார் முப்பத்தாறு டாலர்களைச் சுற்றி இருந்தது. இன்று, ஒரு மேலான AI மனம் அதே அறிவாற்றல் வேலையை ஒரு வினவலுக்கு 0.015 சென்ட் என்ற குறைந்த செலவில் செய்கிறது. இது தோராயமாக 99.99 சதவீதச் செலவுக் குறைப்பு. இது உற்பத்தித்திறன் ஆதாயம் அல்ல. இது ஒரு முழுப் பொருளாதார வகைமையின் அழித்தொழிப்பு. பற்றாக்குறையை நிர்வகிப்பதிலிருந்து, தன்னால் புரிந்துகொள்ளவே முடியாத ஒரு மிகுதியை எதிர்கொள்வதற்கு நம் அமைப்பு வந்துவிட்டது.

எல்லையின்றிப் பெருக்கக்கூடிய ஒரு கருத்தின் விலை என்ன?

இந்தப் பொய் ஏன் உயிர்க்கொல்லியானது: பற்றாக்குறை நம் பொருளாதார மாதிரிகளில் ஒரு மாறி அல்ல; அந்த மாதிரிகள் இருப்பதற்கான காரணமே அதுதான். பற்றாக்குறை இல்லாமல் பொருளாதாரவியலை நடத்த முயல்வது, விண்வெளி இல்லாமல் வானியலை நடத்த முயல்வதைப் போன்றது. நம் முழு அமைப்பும் பற்றாக்குறையை நிர்வகிப்பதற்காகவே வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் விளைவாக, மிகுதியின் வருகையை அது ஒரு பேரழிவாகவே கணக்கிடுகிறது. நிபுணத்துவ அறிவை AI இலவசமாக்கும்போது, நம் GDP அளவீடு ஆலோசனை மற்றும் கல்வித் துறைகளின் சரிவை மட்டுமே பார்க்கிறது, மனிதத் திறனின் வெடிப்பை அல்ல.

பொய் #2: மனித உழைப்புக்கு மதிப்பு உண்டு

கட்டுக்கதை: உழைப்பின் கண்ணியமே நம் நாகரிகத்தின் அடித்தளம். தொழிற்சாலைப் பள்ளி உங்களை ஒரு வேலைக்காகப் பயிற்றுவித்தது; அந்த வேலை உங்களுக்கு வருமானத்தையும் அடையாளத்தையும் ஒருசேரத் தருகிறது. இந்தச் சமன்பாடு நிரந்தரமானதாகத் தோன்றுகிறது: உழைப்பு என்றால் மதிப்பு.

யதார்த்தச் சோதனை: முந்தைய தானியக்கம் மனிதத் தசையைப் பதிலீடு செய்தது; நாம் நம் மனங்களைப் பயன்படுத்துவதை நோக்கித் திரும்பினோம். AI மனதையே பதிலீடு செய்கிறது. திரும்புவதற்கு இடமே இல்லை. எந்த அரசியல்வாதியும் சொல்லத் துணியாத இரக்கமற்ற உண்மை இதுதான்: பெருகிவரும் பெரும்பான்மையான அறிவாற்றல் பணிகளுக்கு, ஒரு மனிதனின் பொருளாதார மதிப்பு இப்போது எதிர்மறையானது. ஒரு மனிதர் ஒரு AI-யைவிடச் செலவு மிக்கவர் மட்டுமல்ல; ஒரு மனிதர் ஒரு சுமை. அவர்கள் நோய்வாய்ப்படுகிறார்கள், அவர்களுக்கு மனநிலை மாற்றங்கள் உண்டு, சிரமமான நேரங்களில் வேலையை விட்டு விலகுகிறார்கள். சந்தைகள் ஒவ்வொரு வினாடியும் கோடிக்கணக்கான முறை செய்யும் வகையிலான தூய பொருளாதாரக் கணக்கீட்டின்படி, தேர்வு வெளிப்படையானது.

ஓர் இயந்திரம் இலவசமாகச் செய்யக்கூடிய ஒரு திறனுக்கான சம்பளம் என்ன?

இந்தப் பொய் ஏன் உயிர்க்கொல்லியானது: எல்லா மனிதர்களையும் புதிய வேலைகளுக்காக "மறுதிறன்" (reskill) அளிக்க முடியும் என்ற புனைவைப் பற்றிக்கொண்டிருப்பதன் மூலம், தவறான எதிர்காலத்துக்கு நாம் தயாராகிக்கொண்டிருக்கிறோம். கடல் மட்டமே நம் தலைக்கு மேல் உயர்ந்துகொண்டிருக்கும்போது, ஒரு புயலுக்காக உயிர்காப்புப் படகுகளைக் கட்டிக்கொண்டிருக்கிறோம். மனித மதிப்பைப் பொருளாதார உற்பத்தியிலிருந்து நிரந்தரமாகப் பிரிக்க வேண்டிய ஓர் உலகைப் பற்றிய அவசியமான, அச்சமூட்டும் உரையாடலை நடத்தவிடாமல் இந்தப் பொய் நம்மைத் தடுக்கிறது. "நோக்க உருவாக்கத்தில்" கவனம் செலுத்த வேண்டிய நேரத்தில், "வேலை உருவாக்கத்திலேயே" அது நம்மைக் கவனம் செலுத்த வைக்கிறது.

பொய் #3: வளர்ச்சிக்கு வளங்கள் தேவை

கட்டுக்கதை: பொருளாதார வளர்ச்சி என்றால், அதிகமான பருப்பொருள் வளங்களைப் பயன்படுத்தி அதிகமான பருப்பொருள்களை உருவாக்குவது. உற்பத்திச் சார்பு, அதாவது வெளியீடு = f(மூலதனம், உழைப்பு, வளங்கள்), ஓர் இயற்கை விதி. வளர, ஒரு நாடு கோளின் அதிகப் பகுதியை நுகர வேண்டும்.

யதார்த்தச் சோதனை: டிஜிட்டல் பொருளாதாரம் ஏற்கெனவே இந்த அனுமானத்தை நெருக்கடிக்குள்ளாக்கியது. AI பொருளாதாரம் அதை முற்றிலும் உடைத்தெறிகிறது. பயிற்சி பெற்றவுடன், ஒரு AI மாதிரி தேய்ந்துபோகாமல் நூறு கோடி பயனர்களுக்குச் சேவை செய்ய முடியும், எண்ணற்ற தனித்துவமான வெளியீடுகளை உருவாக்க முடியும், பயன்பாட்டின் மூலம் மேம்பட முடியும். இது எண்ணற்ற பொருட்களை உற்பத்தி செய்யும், ஒவ்வொரு அலகு உற்பத்தியோடும் மேம்படும், இலவசமாக நகலெடுக்கக்கூடிய ஒரு தொழிற்சாலையைப் போன்றது. பொருளாதார வளர்ச்சியின் ஒரு முதன்மை உந்துசக்தி, அதாவது நுண்ணறிவு, இப்போது நம்மிடம் இருக்கிறது; அது பருப்பொருள் நுகர்விலிருந்து அடிப்படையிலேயே பிரிக்கப்பட்டது.

மிக மதிப்புமிக்க தொழிற்சாலைக்குப் பருப்பொருள் வடிவமே இல்லாதபோது, வளர்ச்சியை எப்படி அளவிடுவது?

இந்தப் பொய் ஏன் உயிர்க்கொல்லியானது: நம் கோளின் இயற்கை மூலதனத்தை முறைப்படி கரைத்தழித்து அதை "வளர்ச்சி" என்று அழைக்க இந்தப் பொய் நம்மை இட்டுச் சென்றிருக்கிறது. பொருட்களின் ஓட்ட அளவை மட்டுமே அளவிடுவதன் மூலம், தன் சொந்த சுய அழிவைப் பார்க்க முடியாத ஒரு பொருளாதார அமைப்பை நாம் உருவாக்கியிருக்கிறோம். மேலும், எதிர்கால மதிப்பு எங்கிருந்து வரும் என்பதை அடிப்படையிலேயே தவறாகப் புரிந்துகொள்ள இது நம்மைத் தூண்டுகிறது; அது மேலும் அணுக்களைப் பிழிந்தெடுப்பதிலிருந்து வராது, பிட்களைச் சிறப்பாக ஒழுங்கமைப்பதிலிருந்தே வரும்.

பொய் #4: சந்தைகள் சமநிலையைக் கண்டடைகின்றன

கட்டுக்கதை: சந்தைகளைச் சும்மா விட்டுவிட்டால், "கண்ணுக்குத் தெரியாத கை" வழங்கலும் தேவையும் சந்திக்கும் ஒரு நிலையான விலையை நோக்கி அவற்றை வழிநடத்தும். போட்டி அளவுக்கு மீறிய லாபங்களை அரித்துவிடுகிறது. அமைப்பு தன்னைத்தானே திருத்திக்கொள்கிறது.

யதார்த்தச் சோதனை: டிஜிட்டல் சந்தைகள் தம்மைத் தாமே திருத்திக்கொள்வதில்லை; அவை தம்மைத் தாமே பெருக்கிக்கொள்கின்றன. அதிகமானோர் பயன்படுத்தப் பயன்படுத்த ஒரு தயாரிப்பு மேலும் மதிப்புமிக்கதாக ஆகும் வலைப்பின்னல் விளைவுகள் (network effects), ஈர்ப்பு விசை கருந்துளைகளை உருவாக்குவதைப் போல இயல்பாகவே ஏகபோகங்களை உருவாக்குகின்றன. தேடலில் கூகுளுக்கு 91 சதவீதம் உள்ளது. சமூக ஊடகங்களில் மெட்டாவுக்கு 74 சதவீதம் உள்ளது. இவை தற்காலிக அனுகூலங்கள் அல்ல. தயாரிப்பு பண்டங்களாக இல்லாமல் இணைப்புகளாக இருக்கும் சந்தைகளின் நிரந்தரமான, நிலையான நிலை இது. AI இதை முழுமையானதாக்குகிறது. சமநிலை என்று எதுவுமில்லை; ஒருமைப்புள்ளியை நோக்கிய முடுக்கம் மட்டுமே உண்டு.

அடுக்குக்குறி முடுக்கத்துக்காகவே வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு சந்தையில் சமநிலை என்பதற்கு என்ன அர்த்தம்?

இந்தப் பொய் ஏன் உயிர்க்கொல்லியானது: சமநிலையில் நம்பிக்கை வைப்பது ஆபத்தான முறையில் செயலற்ற கொள்கைக்கு இட்டுச் செல்கிறது. போட்டியைத் தடுக்கும்படி கட்டமைப்பு ரீதியாகவே வடிவமைக்கப்பட்ட சந்தைகளில் போட்டி உருவாகும் என்று நாம் காத்திருக்கிறோம். 19-ஆம் நூற்றாண்டு ரயில் பாதைகளுக்காக வடிவமைக்கப்பட்ட ஏகபோக எதிர்ப்புச் சட்டங்களை 21-ஆம் நூற்றாண்டுத் தரவு ஏகபோகங்களுக்குப் பயன்படுத்துகிறோம். முடுக்கம் பெற மட்டுமே தெரிந்த ஒரு ராக்கெட்டுக்குள் இருக்கிறோம் என்பதை அறியாமல், ஒரு ஊசல் மீண்டும் மையத்துக்கு வரும் என்று காத்திருக்கிறோம்.

பொய் #5: பணம் மதிப்பை அளவிடுகிறது

கட்டுக்கதை: அனைத்துப் பணப் பரிவர்த்தனைகளின் கூட்டுத்தொகையான GDP, நாம் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கிறோம் என்பதைச் சொல்கிறது. எண் உயர்ந்தால், சமூகம் மேம்படுகிறது. அனைத்து மதிப்புகளையும் ஒப்பிடக்கூடியவையாக்கும் உலகளாவிய மொழிபெயர்ப்பாளர் பணம்.

யதார்த்தச் சோதனை: விக்கிப்பீடியா ஒவ்வொரு மாதமும் இரண்டாயிரம் கோடி பக்கங்கள் இலவச அறிவை வழங்குகிறது. மனித செழுமைக்கு அதன் பங்களிப்பு கணக்கிட முடியாதது. ஆனால் GDP-க்கு அதன் பங்களிப்பு எதிர்மறையானது, ஏனெனில் அது கலைக்களஞ்சியத் துறையை அழித்துவிட்டது; ஒரு காலத்தில் ஒரு தொகுதி பிரிட்டானிக்கா கலைக்களஞ்சியத்துக்கு நுகர்வோர் $1,400 செலவழிக்க வேண்டியிருந்த சந்தை அது.

இது நம் பொருளாதார டாஷ்போர்டின் மைய வக்கிரத்தை வெளிப்படுத்துகிறது: மகத்தான பொது மதிப்பின் உருவாக்கத்தை அது இழப்பாகப் பதிவு செய்கிறது; அதே நேரத்தில், முந்தைய சான்றுகளில் விவரிக்கப்பட்ட மனிதத் துயரங்களையும் சமூகச் செலவுகளையும் தொடர்ந்து நேர்மறை வளர்ச்சியாகக் கணக்கிடுகிறது. அழிவை உற்பத்தியாக அளவிடுகிறோம்; பிறகு எண்கள் உயர்ந்துகொண்டிருக்கும்போதே சமூகம் ஏன் சிதைந்துகொண்டிருப்பதாக உணர்கிறது என்று வியக்கிறோம்.

வாழ்க்கையின் மிகச் சிறந்த விஷயங்கள் இலவசம் என்றால், பணம் செலவாகும் விஷயங்களை மட்டுமே அளவிடும்படி நம் பொருளாதாரம் ஏன் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது?

இந்தப் பொய் ஏன் உயிர்க்கொல்லியானது: நம் அளவீட்டு அமைப்பு வெறுமனே குறைபாடுள்ளது அல்ல; அது முற்றிலும் தலைகீழானது. அதனால் மிகுதியை உண்மையில் பார்க்கவே முடியாது. அறிவு இலவசமாகும்போது, அது பொருளாதாரச் சரிவாகப் பதிவாகிறது. ஒவ்வொரு தீர்க்கதரிசியும் கனவு கண்ட பற்றாக்குறையிலிருந்தான விடுதலையை நாம் அடைந்துகொண்டிருக்கிறோம்; நம் கருவிகளோ "பொருளாதார மந்தம்!" என்று அலறுகின்றன. ஓர் ஆரோக்கியமான நோயாளியின் வலுவான நோய் எதிர்ப்புச் சக்தியை ஒரு நோயாகக் கருதி சிகிச்சை அளிக்கும் மருத்துவரைப் போல, AI வழங்கும் வெடித்துப் பெருகும் மனிதத் திறனைச் "சரிசெய்ய" இந்தப் பொய் நம்மைத் தூண்டும்.

பொய் #6: பகுத்தறிவுள்ள முகவர்கள் உகப்பாக்குகிறார்கள்

கட்டுக்கதை: மனிதர்கள் தங்கள் சொந்த நலனை அதிகபட்சமாக்கக் கணக்கிட்ட முடிவுகளை எடுக்கும் "பகுத்தறிவுள்ள செயல்படுநர்கள்" (rational actors). ஹோமோ எகனாமிகஸ் (Homo economicus) ஒவ்வொரு பொருளாதார மாதிரியின் நாயகன்.

யதார்த்தச் சோதனை: நாம் பாரபட்சமற்ற ஒரு சூழலில் உள்ள பகுத்தறிவுள்ள செயல்படுநர்கள் அல்லர். முன்கணிக்கக்கூடிய அறிவாற்றல் சார்புகளைக் கொண்ட உயிரியல் ஜீவன்கள் நாம்; இப்போது அந்தச் சார்புகளை லாபத்துக்காகச் சுரண்டும்படி கச்சிதமாகப் பொறியியல் செய்யப்பட்ட ஒரு சூழலில் வாழ்கிறோம். ஒவ்வொரு தொழில்நுட்பத் தளமும் ஒரு போதை இயந்திரம்; நம் டோபமைன் அமைப்புகளைக் கடத்த, மாறும் விகித வலுவூட்டலையும் சமூக அங்கீகாரச் சுழல்களையும் அவை பயன்படுத்துகின்றன. நாம் அமைப்பை உகப்பாக்கவில்லை; கச்சிதமான நுகர்வோராக இருக்கும்படி அமைப்புதான் நம்மை உகப்பாக்குகிறது.

ஒரு மனித மனதுக்கும், அந்த மனம் தன்னைத்தானே அறிந்திருப்பதைவிட அதை நன்றாக அறிந்திருக்கும் ஓர் அல்காரிதத்துக்கும் இடையிலான போரில், பகுத்தறிவுள்ள செயல்படுநர் யார்?

இந்தப் பொய் ஏன் உயிர்க்கொல்லியானது: AI யுகத்தில், இந்தச் சமச்சீரின்மை முழுமையானதாகிறது. AI நம் தனிப்பட்ட உளவியலை மாதிரியாக்க முடியும், நம் ஆசைகளை முன்கணிக்க முடியும், மனிதனுக்கு அப்பாற்பட்ட திறனோடு நம் நடத்தையைக் கையாள்வதற்காகத் தனிப்பயனாக்கப்பட்ட உள்ளடக்கத்தை உருவாக்க முடியும். "பகுத்தறிவுள்ள செயல்படுநர்" ஒரு புனைவு மட்டுமல்ல; பாதுகாப்பற்ற ஓர் இலக்கு. நுகர்வோர் இறையாண்மை அல்லது "கூட்டத்தின் ஞானம்" ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்ட எந்தப் பொருளாதார அல்லது அரசியல் கோட்பாடும் இப்போது காலாவதியானது, ஆபத்தானது.

பொய் #7: பங்களிப்பைப் பின்தொடர்ந்தே பகிர்வு நிகழ்கிறது

கட்டுக்கதை: ஒரு சந்தைப் பொருளாதாரத்தில், மதிப்பை உருவாக்குபவர்களுக்கே வெகுமதிகள் பாய்கின்றன. நடுநிலைத் தொழிலாளியைவிட 350 மடங்கு மதிப்பை உருவாக்குவதால், தலைமைச் செயல் அதிகாரி அவரைவிட 350 மடங்கு சம்பாதிக்கிறார். இதுதான் முதலாளித்துவத்தின் அறவியல் அடித்தளம்: உங்களுக்குத் தகுதியானதை நீங்கள் பெறுகிறீர்கள்.

யதார்த்தச் சோதனை: 1973 முதல் 2023 வரை, அமெரிக்காவில் தொழிலாளர் உற்பத்தித்திறன் 246 சதவீதம் அதிகரித்தது; ஊதியங்களோ 115 சதவீதம் மட்டுமே அதிகரித்தன. இணைப்பு பலவீனமடையவில்லை; அது துண்டிக்கப்பட்டது. தளங்கள், வலைப்பின்னல்கள், அல்காரிதம்கள் ஆகியவற்றைச் சொந்தமாக வைத்திருப்பதிலிருந்து மதிப்பு வரும் ஒரு பொருளாதாரத்தில், பகிர்வு முயற்சியை அல்ல, உரிமையையே பின்தொடர்கிறது. AI பொருளாதாரம் இந்தப் பிரிப்பின் இறுதி அங்கம். ஏற்றத்தாழ்வை நியாயப்படுத்திய அறவியல் புனைவான "அவர்கள் அதைச் சம்பாதித்தார்கள்" என்பது, "சம்பாதிப்பது" என்றால் எல்லா வேலையையும் செய்யும் AI-க்கு உரிமையாளரான நிறுவனத்தின் பங்குகளை மரபுரிமையாகப் பெறுவது என்று ஆகும்போது, நிலைநிற்க முடியாததாகிறது.

எல்லா வேலையையும் ஓர் இயந்திரம் செய்யும்போது, வெகுமதிகளுக்குத் தகுதியானவர் யார்?

இந்தப் பொய் ஏன் உயிர்க்கொல்லியானது: 21-ஆம் நூற்றாண்டின் உண்மையான சவாலை எதிர்கொள்ளவிடாமல் இந்தப் பொய் நம்மைத் தடுக்கிறது; அது உற்பத்தியின் பிரச்சினை அல்ல, பகிர்வின் பிரச்சினை. வரப்போகும் யுகத்தின் மகத்தான, இயந்திரங்களால் உருவாக்கப்படும் செல்வத்தைப் பகிர்ந்தளிப்பதற்கான புதிய நெறிமுறைகளை நாம் வடிவமைத்துக்கொண்டிருக்க வேண்டிய நேரத்தில், "திறன் இடைவெளிகள்", "தனிநபர் பொறுப்பு" பற்றிய விவாதங்களுக்குள் அது நம்மைச் சிக்கவைக்கிறது. முன்னெப்போதும் இல்லாத மிகுதியும் முன்னெப்போதும் இல்லாத வறுமையும் அருகருகே இருக்கும் ஓர் உலகை உருவாக்க நம்மை அனுமதிக்கப்போகும் பொய் இதுதான்.

மெய்ம்மைகளின் தீமூட்டல்

இவை ஏழு தனித்தனிப் பொய்கள் அல்ல. இவை ஒரே மாபெரும் மாயையின் ஏழு முகங்கள்: பற்றாக்குறையான அணுக்கள், மனித உழைப்பு, நிலையான சந்தைகள் கொண்ட ஓர் உலகுக்காகக் கட்டப்பட்ட ஒரு பொருளாதார அமைப்பு, மிகுதியான பிட்கள், AI உழைப்பு, "வென்றவருக்கே எல்லாம்" (winner take all) இயக்கவியல் கொண்ட ஓர் உலகில் இயங்க முடியும் என்ற மாயை.

அதனால் முடியாது. அது இயங்காது. அது இயங்கவில்லை.

இந்தப் பொய்களோடு சேர்ந்து மடிவது, நம்மை நாமே புரிந்துகொள்ளும் ஒரு முழு வழிமுறை. புராட்டஸ்டன்ட் உழைப்பு நெறி. அமெரிக்கக் கனவு. தகுதிசார் ஆட்சிமுறை என்ற லட்சியம். மனிதர்களை உற்பத்தி அலகுகளாக மாற்றிய பயனுள்ள புனைவுகள் இவை. ஆனால் அந்த இயந்திரம் உடைத்துக் கழிக்கப்படுகிறது; அதற்கு மசகிட்ட பொய்கள் இறுகிக்கொண்டிருக்கின்றன. எஞ்சியிருப்பது, நமக்குப் புதிய கதைகள் தேவை என்ற அச்சமூட்டும், விடுதலையளிக்கும் உண்மை. சிறந்த கதைகள். பற்றாக்குறையோடு அல்ல, மிகுதியோடு ஒத்திசையும் கதைகள்; செய்வதோடு அல்ல, இருப்பதோடு ஒத்திசையும் கதைகள்; மனித மூலதனத்தை மட்டுமல்லாமல், மனித உணர்வுநிலையைப் பேணி வளர்ப்பதோடு ஒத்திசையும் கதைகள்.

பழைய பொய்கள் மனிதர்களைச் சிறந்த இயந்திரங்களாக மாற்றுவது பற்றியவை. புதியவை மனிதர்கள் மேலும் முழுமையான மனிதர்களாக ஆவதை அனுமதிப்பது பற்றியவையாக இருக்க வேண்டும். அவற்றை எழுத, மதிப்பின் உண்மையான இயற்பியலை நாம் முதலில் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

இந்த ஏழு பொய்களும் தனித்தனியான பிழைகள் அல்ல. நாகரிக ஆரோக்கியத்தின் உண்மையான மூலங்களைப் பார்க்க முடியாத ஓர் உலகப் பார்வையின் அறிகுறிகள் இவை. பரிவர்த்தனைகளை மட்டுமே அளவிட முடிந்த, அவற்றைச் சாத்தியமாக்கும் MIND மூலதனங்களை அளவிட முடியாத, மதிப்பின் மூன்று பாய்வுகளில் ஒன்றை மட்டுமே புரிந்துகொள்ளும் ஒரு பொருளாதார அமைப்பின் தவிர்க்க முடியாத விளைவு இவை. ஒரு புதிய வீட்டைக் கட்ட, மதிப்பின் உண்மையான இயற்பியலை நாம் முதலில் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.