4. பைத்தியக்காரத்தனத்தின் டாஷ்போர்டு: GDP-யும் அர்த்த நெருக்கடியும்

"எண்ணக்கூடிய எல்லாமே முக்கியமானவை அல்ல; முக்கியமான எல்லாவற்றையும் எண்ண முடியாது." — வில்லியம் புரூஸ் கேமரான் (William Bruce Cameron)

ஒரு கடுமையான புயலினூடே நீங்கள் ஒரு போயிங் 747 விமானத்தை ஓட்டிக்கொண்டிருப்பதாகக் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள். இறக்கைகள் தீப்பற்றி எரிகின்றன, விமானம் தலைகுப்புறக் கீழே பாய்ந்துகொண்டிருக்கிறது. ஆனால் நீங்கள் அமைதியாக இருக்கிறீர்கள். கருவிப் பலகையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறீர்கள். "கவலைப்படாதீர்கள்," என்று நம்பிக்கையூட்டும் குரலில் சொல்கிறீர்கள். "அறைக்குள் அழுத்தம் நிலையாக இருக்கிறது, விமானத்தில் திரைப்படம் கச்சிதமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. நம் டாஷ்போர்டின்படி, எல்லாம் நன்றாகவே இருக்கிறது."

நவீனப் பொருளாதாரவியலின் நிலை இதுதான். நூற்றாண்டின் புயலினூடே ஒரு நாகரிகத்தையே நாம் ஓட்டிச் சென்றுகொண்டிருக்கிறோம்; உடைந்தது மட்டுமல்ல, குற்றகரமான அளவுக்குப் பைத்தியக்காரத்தனமான ஒரு டாஷ்போர்டால் வழிநடத்தப்படுகிறோம். அந்த டாஷ்போர்டின் பெயர் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (Gross Domestic Product).

GDP நம் பொருளாதார துருவ நட்சத்திரம். உலகை ஆளும் எண் அது. ஒவ்வொரு அரசாங்கமும் அதைத் துரத்துகிறது, ஒவ்வொரு கொள்கையும் அதை இலக்காகக் கொள்கிறது, ஒவ்வொரு செய்தி அறிக்கையும் அதன் காலாண்டு மாற்றத்தை மூச்சுவிடாமல் அறிவிக்கிறது. குறைபாடுள்ள ஒரே ஓர் எண் நாடுகளின் விதியைத் தீர்மானிக்கும் ஓர் உலகளாவிய அமைப்பை நாம் கட்டியெழுப்பியிருக்கிறோம். 1930-களில் இந்த அளவீட்டைக் கண்டுபிடித்த சைமன் குஸ்நெட்ஸ் (Simon Kuznets), ஒரு நாட்டின் நல்வாழ்வுக்கான அளவுகோலாக இதைப் பயன்படுத்த வேண்டாம் என்று தன் வாழ்நாளின் எஞ்சிய காலம் முழுவதும் நம்மை எச்சரித்துக்கொண்டிருந்தார். நாம் அவரை முற்றிலும் புறக்கணித்தோம்.

விளைவு: முக்கியமான ஒவ்வொரு அளவீடும் நெருக்கடியைக் காட்டுகிறது; நாம் கண்காணிக்கும் ஒரே அளவீடு மட்டும் வெற்றியைக் காட்டுகிறது. இதுதான் நம் பைத்தியக்காரத்தனத்தின் டாஷ்போர்டின் கதை.

வக்கிரங்களின் காட்சியகம்: GDP-யின் வழிகாட்டப்பட்ட சுற்றுலா

நவீனப் பொருளாதார அளவீடு என்ற கண்ணாடி மாளிகையினூடே உங்களை அழைத்துச் செல்கிறேன். ஒவ்வொரு காட்சிப்பொருளும் முந்தையதைவிடக் கோரமானது; ஒவ்வொன்றும் "வளர்ச்சியாக" கணக்கிடப்படுகிறது.

காட்சிப்பொருள் A: சூறாவளிப் பொருளாதாரம். ஒரு சூறாவளி ஒரு நகரைச் சின்னாபின்னமாக்கும்போது, அது ஒரு மனிதத் துயரம். ஆனால் GDP-க்கு அது ஓர் ஊக்கத் தொகுப்பு. அழிவு பதிவாவதே இல்லை. ஆனால் அதைத் தொடர்ந்து வரும் பரபரப்பான செயல்பாடுகள், அதாவது மறுகட்டமைப்பு, காப்பீட்டுத் தொகைகள், அவசரச் சேவைகள், பல பில்லியன் டாலர் எதிர்பாரா லாபம். GDP தர்க்கத்தின்படி, சாத்தியமான மிகச் சிறந்த ஆண்டு என்பது, ஒவ்வொரு நகரமும் அழிக்கப்பட்டு மீண்டும் கட்டப்படும் ஆண்டாகத்தான் இருக்கும்.

காட்சிப்பொருள் B: புற்றுநோய் ஏற்றம். ஓர் ஆரோக்கியமான நபர் சுகாதாரப் பொருளாதாரத்துக்குச் சிறிதளவே பங்களிக்கிறார். ஆனால் நுரையீரல் புற்றுநோய் கண்டறியப்பட்ட ஒரு நபர்? அது GDP-க்கு ஓர் எதிர்பாரா லாபம். அந்தத் துயரத்தைத் தொடர்ந்து வரும் கொடூரமான பரிவர்த்தனைகளைக் கவனியுங்கள்:

• நோயறிதல் சோதனைகள் ($10,000)
• அறுவை சிகிச்சை ($100,000)
• கீமோதெரபி ($150,000)
• மருத்துவமனையில் தங்குதல் ($75,000)
• மருந்துகள் ($40,000)

ஒரே ஒரு புற்றுநோய் நிகழ்வு GDP-யில் $425,000 ஆதாயத்தை உருவாக்க முடியும்.

இந்தத் தர்க்கத்தின்படி, புற்றுநோய்க் காரணிகள் பொருளாதார ஊக்கிகள். புகையிலை நிறுவனங்கள் மக்களைக் கொன்றுகொண்டு மட்டும் இருக்கவில்லை; அவை GDP பெருக்கிகளை உருவாக்கிக்கொண்டிருந்தன. ஆரோக்கியத்தை உருவாக்குவதற்கு அல்ல, நோயை நிர்வகிப்பதற்கே கட்டமைப்பு ரீதியாக ஊக்குவிக்கப்படும் ஒரு பொருளாதாரத்தை நாம் கட்டியெழுப்பியிருக்கிறோம். தடுப்பு என்பது பொருளாதார இழப்பு; ஒரு முழுமையான நிவாரணம் பொருளாதாரப் பேரழிவாக இருக்கும்.

காட்சிப்பொருள் C: விவாகரத்துத் தொழில்துறை வளாகம். தன் சொந்தக் குழந்தைகளை வளர்த்து, தன் சமூகத்துக்கு ஆதரவாக இருக்கும் ஒரு மகிழ்ச்சியான, நிலையான குடும்பம் GDP-க்குக் கிட்டத்தட்ட எதுவுமே பங்களிப்பதில்லை. ஆனால் அந்தக் குடும்பம் உடைந்துபோகும்போது, பொருளாதாரம் செழிக்கிறது. திடீரென்று, பராமரிக்க ஒன்றுக்குப் பதிலாக இரண்டு குடும்பங்கள்; வீட்டுவசதி, பயன்பாட்டுச் சேவைகளின் நுகர்வு இரட்டிப்பாகிறது. சிகிச்சையாளர்கள் அமர்த்தப்படுகிறார்கள். வழக்கறிஞர்களுக்குக் கட்டணம் செலுத்தப்படுகிறது. அமெரிக்காவில், கடந்த ஆண்டு விவாகரத்து வழக்கறிஞர்கள் மட்டுமே GDP-யில் $50 பில்லியனுக்கும் மேல் சேர்த்தனர். உடைந்த ஒரு குடும்பத்தின் மனிதத் துயரம், தேசியக் கணக்கேட்டில் நிகர நேர்மறையாகப் பதிவாகிறது.

காட்சிப்பொருள் D: திட்டமிட்ட காலாவதியாக்கத்தின் அருங்காட்சியகம். உங்கள் தொலைபேசியை ஒரு பத்தாண்டு நீடிக்கும்படி கட்ட முடியும். அப்படி நீடிக்காமல் இருப்பதை ஆப்பிள் உறுதி செய்கிறது. ஒவ்வொரு கட்டாய மேம்படுத்தலும், மர்மமான முறையில் தரம் குறையும் ஒவ்வொரு பேட்டரியும், உங்கள் பழைய சாதனத்தை மெதுவாக்கும் ஒவ்வொரு மென்பொருள் புதுப்பிப்பும் GDP-க்கு ஒரு வெற்றி. நீடித்து நிற்கும் தயாரிப்புகளைக் கட்டுவது பொருளாதார நாசவேலை. மாற்றப்படுவதற்காகவே வடிவமைக்கப்பட்ட தயாரிப்புகளைக் கட்டுவது வளர்ச்சி.

பார்வையாளர் விளைவு: அளவீடு யதார்த்தத்தை அழிக்கும்போது

உண்மையான பைத்தியக்காரத்தனம், GDP தவறானவற்றைக் கணக்கிடுகிறது என்பது மட்டுமல்ல. அவற்றைக் கணக்கிடும் செயலே நம் யதார்த்தத்தை மேலும் மோசமாக மாற்றுகிறது என்பதுதான். இதுவே குட்ஹார்ட்டின் விதி (Goodhart's Law): "ஓர் அளவீடு இலக்காக மாறும்போது, அது ஒரு நல்ல அளவீடாக இருப்பது நின்றுவிடுகிறது." பொருளாதாரவியலில், இது ஒரு பிழை அல்ல; இதுவே மைய இயக்கக் கோட்பாடு. ஒரு நூற்றாண்டாக நாம் GDP-யை இலக்காகக் கொண்டிருக்கிறோம்; அப்படிச் செய்ததன் மூலம், வாழ்க்கையை உண்மையில் வாழத் தகுந்ததாக்கும் அளவிட முடியாத பண்புகளை முறைப்படி அழித்துவிட்டோம்.

ஈடுபாட்டுப் பொறியை (Engagement Trap) எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். சமூக ஊடகத் தளங்களுக்கு வெற்றிக்கான ஓர் அளவீடு தேவைப்பட்டது; எனவே அவை "ஈடுபாட்டை" (engagement) தேர்ந்தெடுத்தன. அற்புதமான, ஓய்வறியாத உகப்பாக்கிகளான அல்காரிதம்கள், சீற்றத்தைப் போல ஈடுபாட்டைத் தூண்டுவது வேறெதுவுமில்லை என்பதை விரைவில் கற்றுக்கொண்டன. கோபம் ஒட்டிக்கொள்ளும். அச்சம் போதை தரும். ஆகவே, ஓர் அளவீட்டை எட்டுவதன் பெயரால், தளங்கள் சீற்ற இயந்திரங்களாக மாறின; ஒரு விரிதாளில் உள்ள ஓர் எண்ணை உகப்பாக்குவதற்காகச் சமூகத்தின் இழைகளையே கிழித்தெறிந்தன. நாம் ஈடுபாட்டை இலக்காக்கினோம், இணைப்பை அழித்தோம். டாஷ்போர்டு வானிலையை மட்டும் அறிவிக்கவில்லை; அது வானிலையையே உருவாக்கியது.

மிகுதியின் முரண்: நல்ல செய்தி கெட்ட செய்தியாகும்போது

நம் டாஷ்போர்டின் மிக உயிர்க்கொல்லியான குறைபாடு, நல்ல செய்தியைச் செயலாக்கவே முடியாத அதன் இயலாமை. பற்றாக்குறையான பொருட்களை உள்ளடக்கிய பரிவர்த்தனைகளை அளவிடுவதற்காகவே நம் அமைப்பு வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆகவே, அது கட்டமைப்பு ரீதியாகவே மிகுதியைப் பார்க்க முடியாதது. ஏதேனும் ஒன்று மிகுதியாகவும் இலவசமாகவும் ஆகும்போது, நம் டாஷ்போர்டு அதன் மதிப்பைப் பார்க்கத் தவறுவது மட்டுமல்ல; அதன் வருகையை ஓர் எதிர்மறை நிகழ்வாகப் பதிவு செய்கிறது.

மனித மரபணுத்தொகுதித் திட்டம் (Human Genome Project) ஒரு கச்சிதமான எடுத்துக்காட்டு. நம் DNA-வை வரிசைப்படுத்தும் பொது நிதியுதவி பெற்ற அந்த முயற்சிக்குப் பில்லியன் கணக்கில் செலவானது, ஒரு பத்தாண்டுக்கும் மேல் ஆனது. ஆனால் அதன் விளைவான தரவை ஒரு பொதுச் சொத்தாக்கியதன் மூலம், அது புதிய பொருளாதார மற்றும் அறிவியல் மதிப்பில் சுமார் ஒரு டிரில்லியன் டாலரைக் கட்டவிழ்த்துவிட்டதாக மதிப்பிடப்படுகிறது. GDP-க்கு அதன் பங்களிப்பு? எதிர்மறை. அது மரபணுத் தகவலை மலிவாக்கியது; தனியுரிமைத் தரவை அடிப்படையாகக் கொண்ட வணிக மாதிரிகளைக் குலைத்தது.

இங்கே AI கண்ணாடி (AI Mirror) பளிச்சென்று தெரிகிறது. ஒரு AI பொறியாளர் இதைத் தவறான "இழப்புச் சார்பைப்" (loss function) பயன்படுத்துவது என்று அழைப்பார். இலக்குப் படத்திலிருந்து வேறுபடும் பிக்சல்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைக்கும்படி பயிற்றுவிக்கப்பட்ட ஒரு மாதிரி, அழகான ஓர் ஓவியத்துக்குப் பதிலாக மங்கலான ஒரு சாம்பல் சதுரத்தை உருவாக்கக்கூடும். குறைபாடுள்ள ஓர் இழப்புச் சார்பைக் கொண்டு நம் நாகரிகத்தைப் பயிற்றுவித்திருக்கிறோம்; மங்கலான ஒரு சாம்பல் உலகை உருவாக்கிக்கொண்டிருக்கிறோம்.

அர்த்த நெருக்கடி: நாம் கணக்கிடுவதன் விலை

நம் டாஷ்போர்டின் மிகப் பேரழிவான விளைவு பொருளாதாரம் சார்ந்தது அல்ல, ஆன்மிகம் சார்ந்தது. ஒரு நூற்றாண்டாக, GDP-யை அதிகபட்சமாக்கும்படி நம் சமூகத்தை நிர்வகித்திருக்கிறோம். அப்படிச் செய்ததன் மூலம், பரிவர்த்தனைகளில் செழிப்பான, அர்த்தத்தில் வறிய ஓர் உலகை உருவாக்கியிருக்கிறோம். உகப்பாக்கி உகப்பாக்கி, ஒரு கூட்டு ஆன்ம நோய்க்குள் நாம் வந்து சேர்ந்திருக்கிறோம்.

நட்பின் பொருளாதார மந்தம். மனிதர்கள் சமூக ஜீவன்கள்; செழித்து வாழ அவர்களுக்கு ஆழமான, நம்பிக்கை நிறைந்த உறவுகள் தேவை. ஆனால் ஆழமான நட்பு GDP-க்கு ஒரு கருந்துளை; அது எந்தப் பரிவர்த்தனையையும் உருவாக்குவதில்லை. எனவே, நம் பொருளாதாரம் அதைப் பணமாக்கப்பட்ட மாற்றீடுகளைக் கொண்டு முறைப்படி பதிலீடு செய்திருக்கிறது. சமூக ஊடகங்களில் முன்னெப்போதையும்விட அதிகமான "நண்பர்கள்" நமக்கு இருக்கிறார்கள்; ஆனால் ஒரு நெருக்கடியில் நாம் அழைக்கக்கூடியவர்கள் குறைவு. மனித இணைப்பின் சரிவைப் பணமாக்குவதன் மூலம் பொருளாதாரம் வளர்கிறது.

நோக்கத்தின் வெற்றிடம். நம் மதிப்பு நம் "வேலையிலிருந்து", நம் உற்பத்தி வெளியீட்டிலிருந்து வருகிறது என்று நமக்குச் சொல்லப்படுகிறது. ஆயினும், நவீன, உயர் ஊதிய வேலைகளில் பெரும் சதவீதம், உலகுக்கு அர்த்தமுள்ள எந்தப் பங்களிப்பையும் செய்வதில்லை என்று அவற்றில் பணியாற்றும் ஊழியர்களே அறிந்திருக்கும் பணிகளாகும். பெருநிறுவன அதிகாரத்துவத்தில் காகிதங்களை இடம் மாற்றுவதற்குத் தாராளமாகச் சம்பளம் கொடுக்கும், அதே நேரத்தில் ஆசிரியர்களுக்கும் பராமரிப்பாளர்களுக்கும் பிழைப்பூதியம் மட்டுமே கொடுக்கும் ஒரு பொருளாதாரத்தை நாம் உருவாக்கியிருக்கிறோம். அர்த்தமற்றதற்கு வெகுமதி அளித்து, ஆழமானதைத் தண்டிக்கும் ஓர் அமைப்பை நாம் கட்டியெழுப்பியிருக்கிறோம்.

கவனத்தின் அழித்தொழிப்பு. 21-ஆம் நூற்றாண்டின் புதிய எண்ணெய் மனித உணர்வுநிலை. நம் கவனத்தைக் கைப்பற்றிப் பணமாக்குவதற்காக ஒரு முழு டிரில்லியன் டாலர் தொழில்துறை கட்டியெழுப்பப்பட்டுள்ளது. விளைவு: ஒரு தங்கமீனின் சராசரிக் கவனக் கால அளவைக் கொண்ட, தொடர்ந்து பதற்றமடைந்த, ஆழமான சிந்தனைக்கு நரம்பியல் ரீதியாகவே திறனற்ற ஒரு மக்கள்தொகை. உணர்வுநிலையின் இந்தச் சிதறல் நம் இனத்துக்கு ஒரு வளர்சிதை மாற்றப் பேரழிவு; ஆனால் GDP-க்கு, "கவனப் பொருளாதாரம்" மிகப் பிரகாசமான வளர்ச்சித் துறைகளில் ஒன்று. மனித மனங்களை நாம் திறந்தவெளிச் சுரங்கமாகத் தோண்டியெடுத்து, அதை முன்னேற்றம் என்று அழைக்கிறோம்.

இது ஓர் உணர்வு அல்ல; இது ஒரு புள்ளியியல் உண்மை. அதிகாரப்பூர்வக் கதை செழிப்பைப் பற்றிப் பேசும்போது, மனிதக் கதை வேறொரு கணக்கேட்டில் எழுதப்படுகிறது. அது பங்கு விலைகளில் சொல்லப்படும் கதை அல்ல; தங்கள் பெற்றோரைவிடத் தாங்கள் மோசமான நிலையில் இருப்பதாக இப்போது சொல்லும் 47 சதவீத அமெரிக்கர்களின் அமைதியான விரக்தியில் சொல்லப்படும் கதை. 2020 முதல் மனநலம் சார்ந்த மருந்துச் சீட்டுகளில் ஏற்பட்ட சுமார் 30 சதவீத அதிகரிப்பிலும், நாகரிகச் சரிவை அறிவிக்கும் எண்ணான ஒரு பெண்ணுக்கு 1.6 என்ற அளவுக்குச் சரிந்துவிட்ட பிறப்பு விகிதங்களிலும் அளவிடப்படும் கதை அது. சமீபத்திய கல்லூரிப் பட்டதாரிகளில் 52 சதவீதம் பேர் தங்கள் பட்டம் தேவைப்படாத வேலைகளுக்குள் தள்ளப்படும், நம் மைய நிறுவனங்கள் மீதான நம்பிக்கை இதுவரை பதிவானவற்றிலேயே மிகக் குறைந்த நிலைக்கு வீழ்ந்துவிட்ட, ஏமாற்றத்தின் கதை அது.

எதிர்காலத்துக்குள் கண்மூடிப் பறத்தல்

நுண்ணறிவுத் தலைகீழாக்கத்துக்கு (Intelligence Inversion) நம் எதிர்வினையை வழிநடத்தப்போகும் டாஷ்போர்டு இதுதான்.

AI சட்ட ஆய்வைத் தானியக்கமாக்கி, சட்ட ஆலோசனையைக் கிட்டத்தட்ட இலவசமாக்கும்போது, டாஷ்போர்டு சட்டத் துறை சரிவதைக் காட்டும்; நாம் பீதியடைவோம். பூமியில் உள்ள ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் உலகத் தரம் வாய்ந்த, தனிப்பயனாக்கப்பட்ட கல்வியை AI ஆசிரியர்கள் இலவசமாக வழங்கும்போது, டாஷ்போர்டு கல்வித் துறை உள்நோக்கிச் சரிவதைக் காட்டும்; நாம் அதைக் "காப்பாற்ற" முயல்வோம். AI-ஆல் இயக்கப்படும் தடுப்பு மருத்துவம் மேலும் ஆரோக்கியமான மக்கள்தொகைக்கு இட்டுச் செல்லும்போது, டாஷ்போர்டு சுகாதாரத் துறை சுருங்குவதைக் காட்டும்; நாம் பொருளாதார மந்தநிலையை அறிவிப்போம்.

ஒரு வெப்பக்காற்று பலூனின் கருவிகளைக் கொண்டு ஒரு 747 விமானத்தைப் புயலுக்குள் ஓட்டிச் சென்றுகொண்டிருக்கிறோம். நம் தொழில்நுட்பம் உலகை எவ்வளவு சிறப்பாக்குகிறதோ, அவ்வளவு மோசமாக நம் அளவுமானிகள் காட்டும். GDP-யைப் பற்றிக்கொண்டிருப்பது இனி வெறும் கல்விப்புலப் பிழை அல்ல; அது நாகரிக அளவிலான ஒரு தற்கொலை ஒப்பந்தம்.

மீட்சிக்கான முதல் படி, டாஷ்போர்டு தவறானது மட்டுமல்ல, பைத்தியக்காரத்தனமானது என்பதை ஒப்புக்கொள்வது. இரண்டாவது, புதிய கருவிகளைக் கட்டுவது. உலகை நாம் நுகரும் வேகத்தை அளவிடுவதற்காக அல்லாமல், அதை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கும் நம் திறனைக் கண்காணிப்பதற்காக வடிவமைக்கப்பட்ட கருவிகள். MIND டாஷ்போர்டைக் கட்டியெழுப்ப வேண்டிய நேரம் இது.